اسود عنسى پس از كشتن وى با زن شهر بن باذان ازدواج كرد و بر همهء يمن تا حضرموت ، بحرين ، احساء و بيابانهاى بين نجد و طائف تسلط پيدا كرد و همهء قبائل يمن را مطيع خود ساخت و فقط تنى چند از اعراب تسليم او نشدند و به طرف مدينهء منوره مراجعت نمودند . پس از كشته شدن شهر بن باذان رياست ايرانيان را فيروز و دادويه به عهده گرفتند . اينان همچنان در طريقهء اسلام و متابعت از نبى اكرم صلى الله عليه و آله ثابت ماندند و روش باذان و فرزندش شهر بن باذان را از دست ندادند . در اين بين ، جريان كشته شدن شهر بن باذان و حوادث يمن به اطلاع حضرت رسول صلى الله عليه و آله رسيد و مسلمانان مدينه متوجه شدند كه جز ايرانيان و جماعتى از عرب ، سرزمين يمن مرتد شده پيرامون اسود كذاب را گرفته‌اند . نامهء حضرت رسول به ايرانيان يمن . جشيش ديلمى كه از ايرانيان مسلمان يمن بود گويد : حضرت رسول اكرم صلى الله عليه و آله براى ما نامه نوشتند كه با اسود كذاب جنگ كنيم . فرمان پيغمبر اسلام براى فيروز ، دادويه و جشيش صادر شده بود و اينان مأمور شده بودند كه با دشمنان اسلام به‌طور آشكار و پنهان جنگ كنند و فرمان حضرت رسول صلى الله عليه و آله را به همهء مسلمانان برسانند . فيروز ، دادويه و جشيش ديلمى فرمان پيغمبر صلى الله عليه و آله را به همهء ايرانيان رسانيدند . ديلمى گويد : ما شروع كرديم به مكاتبه و دعوت مردم كه خود را براى جنگ با اسود عنسى مهيا سازند . در اين هنگام اسود از جريان مطلع شد و براى ايرانيان پيامى فرستاد و آنها را تهديد كرد كه اگر با وى سر جنگ و ستيز داشته باشند چنان و چنين خواهد شد . ما در پاسخ وى گفتيم : هرگز سر جنگ با شما نداريم . و لكن اسود به سخنان ما اعتمادى پيدا نكرد و همواره از ايرانيان بيم داشت كه امكان دارد وى را از پاى درآورند . در اين گير و دار نامه‌هايى از « عامربن شهر » و « ذى زود » و چند جاى ديگر رسيد . مردم در اين نامه‌ها ما را به جنگ با اسود تشويق مىكردند و نويد